06-22275895 lisette@lisil.nl
Selecteer een pagina

Over Lisette

Wie is Lisette? 

Wie is Lisette Sillessen?

Ik ben Lisette

HSP en HSS Coach

Graag neem ik je mee in mijn verhaal…

 

Er zat meer in me dan eruit kwam

Rekenen vond ik spannend als kind. Al toen ik in de tweede klas zat (nu groep 4). Met de andere vakken lukte het me om alles te doen zoals het van me verwacht werd. Maar met rekenen niet. Tempotoetsen, gewone toetsen – ik worstelde me er stilletjes maar wanhopig doorheen en soms wist ik het écht even niet. Dat liet ik zo min mogelijk merken natuurlijk. Zoals ik ook in de lessen net zo lang moed verzamelde om een vraag te stellen tot de les voorbij was of iemand anders ‘m al gesteld had.

Kiezen was altijd best lastig

Ik ging naar de middelbare school waar mijn vriendinnen ook naartoe gingen. Ik had een haat-liefde-verhouding met ze, maar ik koos dezelfde school. Voor een vervolgopleiding kon dat niet meer. Bij de open dag voor Personeel en Arbeid, waar ik het liefst naartoe wilde, hoorde ik dat 60% het eerste jaar niet haalde. Oké, zei een stem in mijn hoofd, daar hoor ik dus bij, ik hoef hier niet eens aan te beginnen. Ik ging uiteindelijk naar de PABO. Mede om alle opties open te houden: als je je eerste jaar haalt, zeiden ze, dan kun je daarna nog alle studies volgen. Net zoals ik op de middelbare gekozen had voor het pakket waarmee je nog alles kon worden. Ik liep netjes de gebaande paden.

Tot die reis naar Indonesië

Voor buitenlandstage ging ik naar Indonesië samen met mijn studievriendin Liesbeth. Daar merkte ik dat ik veel meer kon en durfde dan ik dacht. Daar maakte het niet zo veel uit wat andere mensen van mij vonden. Ik was los van sociale kaders. Doordat we onze stage zelf geregeld hadden, mochten we alles zelf bepalen en eerlijk is eerlijk: ik voelde me vrijer en gelukkiger dan ooit.

Ik kwam uit een veilige omgeving en nu mocht ik het helemaal zelf alleen doen. Dus ik kwam mijzelf tegen en dat was heel leerzaam en interessant. Ik zou nooit meer helemaal de gebaande paadjes lopen, al werd ik netjes leerkracht en werden mijn vriend (die ik al vanaf mijn 14 kende) en ik ouders van een jongen en een meisje.

De geboorte van mijn dochter gaf de doorslag

In 2008 werd ik voor moeder van een zoon en in 2011 beviel ik van een dochter. Twee weken na die bevalling kon ik ineens niks meer. Ik kon bijna niet lopen, moest zelfs als ik verder wilde lopen in een rolstoel, volgde een revalidatietraject van een dik jaar om weer dingen zelf te kunnen. In deze periode moest ik bijna alles uit handen geven en dingen loslaten. Mijn controle die ik zo graag had, was weg. Doodeng. Maar alles ging tóch gewoon door, en het kwam goed, ook al deden de mensen om me heen de dingen anders dan ik vond dat ze hoorden.

Daarna liep ik geen gebaande paadjes meer

Ik volgde een opleiding tot Coach Practioner. Hierdoor zag ik in mijn klas steeds vaker kinderen zoals ik vroeger was, kinderen die niet tot hun recht kwamen binnen de gebaande paden. Dat was niet meer te verdragen! Als ík binnen die paadjes gebleven was, wist ik inmiddels, had ik nu werk gedaan dat van me verwacht werd, maar niet het leven geleid waarin ik écht tot mijn recht kom. Dankzij mijn buitenlandstage en mijn gedwongen overgave na de bevalling van mijn dochter heb ik dat leven nu wel. Dat gunde ik de kinderen in mijn klas ook!

Ik ontdekte dat ik daarvoor hun ouders moest coachen

Ik werd coach. Voor die kinderen én voor hun ouders, bij wie ik precies hetzelfde zag: ze hielden zich kleiner dan ze waren, ze paste zich aan, gedroegen zich anders of er kwam net niet helemaal uit wat er in zat. Ik besloot mijn vaste baan op te zeggen, want ik voelde dat ik nu het werk doe waarmee ik het allermeest kan betekenen.

Hoogsensitiviteit is mijn missie

Tijdens een van mijn opleidingen zei iemand tegen mij: ”Volgens mij ben je hoogsensitief.” Ik had hier ooit van gehoord, maar weer aan de kant geschoven. Maar deze opmerking had wel iets in mij losgemaakt. Hoe meer ik mij hierin verdiepte, door studies te volgen en te lezen, hoe meer puzzelstukjes er op de plek vielen.

Vanaf dat moment werd mijn drive nog groter om dit Hoogsensitiviteit een podium te geven en te verduidelijken voor jou. Het is namelijk zo’n mooie karaktereigenschap!

Als je doet wat je altijd deed, zal je krijgen wat je altijd doet.

alvast een beetje kennismaken?

Als je mij zou kennen, zou je weten dat:

  • Ik enorm veel van kleine planten hou, het liefst die bijna niet doodgaan, zonder water.
  • Dat ik enorm van wandelen hou.
  • Dat ik het heel erg leuk vind om veel nieuwe mensen te leren kennen. Ik heb zelfs ooit bij een opleiding gezegd dat i van wisselende contacten hield, alleen ik bedoelde echt nieuwe mensen.
  • Dat ik al sinds mijn 14e bij mijn vriend ben.
  • Dat mijn vader zei dat ik soms als een indiaan praat en mijn vriend altijd moet lachen als ik weer een nieuwe woordspeling of contaminatie maak, je schudt ze gewoon uit je mouw.
  • Dat ik enorm geniet van de natuur en het liefste van vogels. De buizerd is mijn favoriet en ik heb jaren met mijn klas meegedaan aan de vogeltelling.
  • Dat ik het heerlijk vind om van de gebaande paden af te lopen en dat dat waarschijnlijk meespeelt in mijn hele ondernemerschap en dat ik altijd kijk naar wat jij nodig hebt, i.p.v. dat ik denk ja deze kennis heb ik, dus dan doe ik dat.
  • Dat ik twee hoogsensitieve en hoogbegaafde kinderen heb en hierdoor juist ook zo weet wat jij als ouder nodig hebt.
  • Ik sinds 3 jaar een hele lieve hond heb die ik inzet bij de coaching. Ook zij is super sensitief.

 

Zou je dit graag willen?

Weg naar een gelukkig leven; vertrouw alles is mogelijk

Contact

7 + 13 =

Contact